Το μέλλον μας φτιάχνεται από αυτά που δημιουργεί η σκέψη μας. Φαντάσου ότι οδηγείς, αν σκέφτεσαι την εθνική οδό, φτιάχνεται μπροστά σου η εθνική οδός, μόλις σκεφτείς εμπόδιο, δημιουργείται μπροστά σου μια λακκούβα. Σκέφτεσαι αργοπορία, εμφανίζεται μπροστά σου μποτιλιάρισμα. Τι δρόμο θα δημιουργήσεις μπροστά σου; Αυτό που δημιουργεί η σκέψη σου. Δεν υπάρχει τίποτα στο μέλλον μας. Μόνο αυτά που με τη σκέψη μας τοποθετούμε εμείς εκεί. Και αφού είμαστε τόσο κολλημένοι με όσα έχουμε, θα τοποθετήσουμε στο αύριο το άγχος, τον φόβο και τις πληγές μας. Και έτσι κάθε αύριο είναι χειρότερο από κάθε χθες. Τα συστατικά του μέλλοντος τα διαλέγω εγώ. Αλλάζω το μέλλον μου αλλάζοντας τα συστατικά που το προτείνουν, για να το κάνω όπως μου ταιριάζει την κάθε στιγμή. Τα σχέδια που κάναμε πριν τη κρίση θα μας φάνε τη ζωή για να τα κάνουμε να λειτουργήσουν, αν ποτέ λειτουργήσουν… Θα αλλάξουμε λοιπόν τα σχέδιά μας, θα τα αξιοποιήσουμε με ότι υλικά έχουμε τώρα. Κατ’ αρχήν θα πάψουμε να είμαστε δυστυχισμένοι για τις απώλειές μας.
-Και πως θα γίνει αυτό; Θα αναρωτιέστε.
Θα σβήσουμε την αμφιβολία. Φαντάσου τον δρόμο. Κάθε αμφιβολία φτιάχνει έναν παράδρομο και φέρνει νέα αμφιβολία, που τελικά οδηγεί σε ένα λαβύρινθο που έφτιαξες εσύ. Η πορεία αυτή δε θα σε οδηγήσει ποτέ στον προορισμό. -Και αν έρθουν και άλλες αναποδιές; Θα σκεφτείτε.
Φαντάσου τον δρόμο που φτιάχνεται μπροστά σου σύμφωνα με τις σκέψεις σου. Σκέψεις ποτισμένες με θλίψη και πόνο θα φτιάξουν χωματόδρομο με λακκούβες. Και να ξέρεις πως κάθε στιγμή φτιάχνεις εσύ το πεπρωμένο σου. -Και πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι όλα θα πάνε καλά;
Με ενθουσιασμό για το χτίσιμο του νέου δρόμου. Ο ενθουσιασμός εξανεμίζει την αμφιβολία. Εσύ σχεδιάζεις, εσύ υλοποιείς, εσύ ζεις και απολαμβάνεις τα σχέδιά σου. Όλη η ευθύνη είναι δική σου!
Μας δόθηκε η παντοδύναμη ελεύθερη σκέψη από το δημιουργό μας για να εξελιχθούμε προς το καλύτερο.
Η λανθασμένη χρήση της σκέψης γίνεται τόσο από άγνοια όσο και από αφέλεια. Παρασυρόμαστε από τις εξαιρετικές δυνατότητες του εγκεφάλου, ξεχνάμε όμως ότι πρόκειται για ένα σύστημα πολύ υψηλών προδιαγραφών, το οποίο είναι πολύ εύκολο να λειτουργήσει με έναν αυθαίρετο, συχνά υπερβολικό, και πολλές φορές καταστροφικό τρόπο.
Το σφάλμα εντοπίζεται κυρίως στην αδυναμία διαχωρισμού δύο βασικών ικανοτήτων μας, της δύναμης της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ και της δύναμης της ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ.
Η δημιουργία και η φαντασία τροφοδοτούνται από τον ίδιο κεντρικό πυρήνα, τον εγκέφαλο και παρουσιάζουν την ίδια ισχύ. Όταν χρησιμοποιούμε τη σκέψη μόνο για να φανταζόμαστε χωρίς να δημιουργούμε ουσιαστικά, αλλοιώνουμε την ανθρώπινη φύση. Η φαντασία της σκέψης, όσο πιο μακριά ταξιδεύει, τόσο περισσότερο μας απομακρύνει από τη δημιουργία και μας καθηλώνει. Όπως και η δημιουργία, η φαντασία είναι κίνηση και παράγει, μόνο που δεν μπορεί να δημιουργήσει, μιας και τα δικά της έργα εμφανίζονται σε όλες τις πιθανές διαστάσεις, πλην αυτών στις οποίες ζούμε.
Η σκέψη πρέπει να έχει ένα μόνο σκοπό, την υλοποίησή της, τη δημιουργία, που καρπός της είναι η απόλαυση. Κάνε τη σκέψη σου δημιουργική και άλλαξε το δρόμο που χαράχτηκε από τη στιγμή της γέννησής σου. Φτιάξε τη φωλιά της ευτυχίας. Τώρα γνωρίζεις. Τώρα μπορείς.
Φτιαχτήκαμε για να δημιουργούμε και να απολαμβάνουμε και όχι για να φανταζόμαστε και να ονειροπολούμε.
Ο κάθε Τύπος Πασχαλίδη βιώνει και ερμηνεύει την πραγματικότητα με βάση την εγκεφαλική του λειτουργία. Οι τρεις διαφορετικοί τύποι ανθρώπου χρησιμοποιούν ο καθένας με διαφορετικό τρόπο τον εγκέφαλό τους, για να ερμηνεύσουν τον κόσμο που τους περιβάλλει και τον ίδιο τους τον εαυτό. Έτσι, εύλογα προκύπτουν τρεις διαφορετικές ερμηνείες για τη μία και μοναδική αλήθεια που υπάρχει γύρω μας και μέσα μας. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, ο άνθρωπος αναζήτησε με ποικίλους τρόπους να ερμηνεύσει την αλήθεια του κόσμου που τον περιβάλλει, καθώς και την αλήθεια που αφορά την ίδια την ύπαρξή του. Μείζον ζητούμενο υπήρξε πάντα αν η αλήθεια αυτή ήταν μία ή πολλές. Στην προαιώνια αυτή αναζήτηση, η οποία φτάνει μέχρι τις ημέρες μας, έρχεται σήμερα να δώσει καθαρές απαντήσεις η ανακάλυψη του Μοντέλου των Τριών Ανθρώπινων Τύπων Πασχαλίδη (Tri-Anthropo-Type Paschalidis). Πιο συγκεκριμένα:
Ο Α Τύπος σε ηρεμία μπορεί να βλέπει τα πράγματα όπως ακριβώς είναι, επειδή εστιάζει στο παρόν, στο τώρα, και αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα χωρίς παρεμβολές από το παρελθόν ή το μέλλον. Η άριστη όμως αυτή προσέγγιση των πραγμάτων κλονίζεται όσο αυξάνεται η νευρικότητά του. Γίνεται ανυπόμονος, με μηδενική ανοχή στην πίεση, κάνει απότομες και άγαρμπες κινήσεις. Παύει να σκέφτεται καθαρά και χάνει τον έλεγχο της κατάστασης. Δεν μπορεί πλέον να δει αυτό που βρίσκεται μπροστά του, η κρίση του θολώνει και αρχίζει να έχει ψευδαισθήσεις. Ο πανικός τρέλας τον οδηγεί σε παραλήρημα, σε ψεύτικους κόσμους, μέσα στους οποίους μπορεί να κάνει κακό και στους άλλους και στον εαυτό του. Όταν επανέλθει σε ήρεμη κατάσταση, τα έχει ξεχάσει όλα και χαμογελάει σαν να μην έγινε τίποτα.
Ο Α Τύπος, είναι ο μοναδικός που έχει την ευκαιρία να προσεγγίσει την αλήθεια, αλλά στην ακρότητά του είναι αυτός ο οποίος απομακρύνεται εντελώς από την πραγματικότητα, ζει στο δικό του κόσμο και αρρωσταίνει.
Ο Β Τύπος αρχικά αντικρίζει στιγμιαία τη συνολική εικόνα της πραγματικότητας, αλλά δεν προλαβαίνει να την απολαύσει, να τη ζήσει, επειδή σε δευτερόλεπτα την τεμαχίζει, τη μετατρέπει σε παζλ και προσπαθεί να αναλύσει κάθε κομμάτι ξεχωριστά. Αυτό που θέλει είναι να ξορκίσει κάθε ενδεχόμενο κακό και του είναι πιο εύκολο να το κάνει αυτό σπάζοντας την εικόνα σε μικρά κομματάκια. Δε ζει ποτέ στο τώρα, στο παρόν. Ζει στο μέλλον και καθετί το εξετάζει, το ερμηνεύει, το αναλύει και το τακτοποιεί σε κουτάκια, προκειμένου να τα χρησιμοποιήσει όταν τα χρειαστεί στο μέλλον.
Ο Β Τύπος, βλέπει στιγμιαία την αλήθεια, αλλά την επεξεργάζεται και την αναλύει μέσα από το πρίσμα του φόβου, της ανασφάλειας και της ανησυχίας, και καταλήγει στην απομόνωση να φαντάζεται πώς είναι η αληθινή ζωή, χωρίς να τη γεύεται.
Ο Γ Τύπος πριν καν αντικρίσει την πραγματική εικόνα, την έχει ήδη «ζωγραφίσει» με κάθε λεπτομέρεια στο μυαλό του και την έχει ήδη ζήσει εκεί. Όταν λοιπόν βρεθεί μπροστά στην πραγματικότητα, εντοπίζει αμέσως τα σημεία που δεν εκπληρώνουν την προφητεία του και, αυτομάτως, ο εγκέφαλός του κολλά και αγωνίζεται για να τα αλλάξει. Δε λειτουργεί ποτέ αυθόρμητα, επειδή τη δική του πραγματικότητα τη φτιάχνει πάντα προτού καν την αντικρίσει και φυλακίζεται σ’ αυτή χωρίς να μπορεί να σπάσει τα δεσμά του και να απολαύσει. Η μανία που τον καταλαμβάνει να διορθώσει τα λάθη, που μόνο ο ίδιος βλέπει, τον οδηγεί σε ακραία συμπεριφορά, στη μανιοκατάθλιψη, και καταλήγει να κυνηγά τους άλλους αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.
Ο Γ Τύπος, μπορεί να βλέπει την αλήθεια, αλλά δεν τη δέχεται ποτέ όπως είναι και αγωνίζεται να τη διορθώσει, για να είναι σύμφωνη με τις προσδοκίες του.
Πηγή: Βιβλίο “Άνοιγμα Αγάπης-Πορεία ζωής” Αναθεωρημένο Γιώργος Πασχαλίδης, εκδόσεις Λιβάνης.
Η αναζήτηση στην κατεύθυνση κατανόησης του εαυτού έχει πάρα πολύ μεγάλη διάρκεια και είναι ελάχιστη η πρόοδος που έχει γίνει. Τα αποτελέσματα δεν είναι εμφανή ακόμα, γιατί ξέρουμε (με ένα μάλλον υπερβατικό τρόπο) ότι μόλις έχουμε αυτογνωσία θα έχουμε και γαλήνη, ευτυχία, αυτάρκεια, και πολύ λίγες από αυτές τις ποιοτικές καταστάσεις υπάρχουν στη ζωή του σημερινού ανθρώπου. Είναι φανερό πως το ότι δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να φτάσουμε στην αυτογνωσία οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήσαμε ως τώρα το μυαλό μας, τη λογική μας. Είναι επίσης φανερό πως κάτι αρχίζει να αλλάζει πλέον στον τρόπο που σκεφτόμαστε, και είναι αυτό που με κάνει αισιόδοξο. Η σκέψη μας βασίζεται είτε στην ατομική μας μνήμη είτε στη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας, που είναι γραμμένη στο ασυνείδητο. Βλέποντας τη σκέψη μέσα από αυτό το πρίσμα, καταλαβαίνουμε ότι δεν μπορεί ποτέ να είναι αυθεντική, φρέσκια, πηγαία.
Ξέρουμε όμως ότι η δημιουργική σκέψη είναι –πρέπει πάντα να είναι– αυθεντική, φρέσκια, πηγαία, πρωτότυπη, γιατί αλλιώς δεν είναι –δεν μπορεί να είναι– δημιουργική.
Πηγή: Όταν ο άνθρωπος συναντήσει τον εαυτό του, εκδ.Λιβάνης
Παρακάτω μπορούμε να ακούσουμε τη συνέντευξη που έδωσε ο Γιώργος Πασχαλίδης στο ραδιομέγαρο της Κύπρου ΡΙΚ στις 22/11/2017 στην εκπομπή “Συν Αθηνά” με την Αθηνά Βιολάρη, στην οποία αναλύει το Μοντέλο Tri-Anthropo-Type και μας μιλάει για την κατανόηση του εαυτού και που αυτή μας οδηγεί.
