Η σκέψη είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο, το οποίο μεταφέρει και επηρεάζει την ηλεκτρομαγνητική ενέργεια που εισέρχεται στον εγκέφαλό μας. Διαχειρίζεται κάθε τι το υλικό, επεμβαίνοντας σε αυτό. Όταν είναι ήρεμη το διαμορφώνει και όταν είναι κάτω από πίεση το αποδιοργανώνει. Είναι σε θέση η σκέψη να δομεί και να αποδομεί.
Για να μπορέσει η σκέψη να συνθέσει και να δημιουργήσει, χρειάζεται να υπάρχει ηρεμία και προσδοκία αποτελέσματος, ώστε να υπερνικήσει τη φυσική αδράνεια. Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας, τότε η σκέψη του λειτουργεί με όλη της την ισχύ. Συγκεντρώνει τεράστια ενέργεια από τη διαφορά δυναμικού των ηλεκτροχημικών στοιχείων του οργανισμού και εκρήγνυται στην ατμόσφαιρα και υλοποιείται, και μέσω της βούλησής του, την κατευθύνει όπου αυτός επιλέξει.
Αντίθετα, η αποδόμηση, είναι πολύ ευκολότερη διαδικασία. Δεν απαιτείται καμία προσπάθεια για να φέρουμε την καταστροφή και να υλοποιήσουμε το κακό. Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση έντονης πίεσης, επικρατεί η σκέψη των νεύρων, του φόβου και της επιμονής με αποτέλεσμα να συμβαίνουν μόνο αρνητικά πράγματα στη ζωή του. ‘Ετσι δεν είναι σε θέση να επηρεάζει θετικά το περιβάλλον του, καθώς η σκέψη παρεμποδίζει την επικοινωνία του με την ευτυχία.
Η σκέψη λειτουργεί διαφορετικά για τον κάθε Τύπο προσωπικότητας Πασχαλίδη. Σε κατάσταση έντονης πίεσης, στον Α Τύπο η σκέψη τρέχει στη λύση χωρίς να βλέπει τίποτα γύρω του και του προκαλεί νευρικότητα και πανικό. Η νευρικότητά του είναι τόση ώστε να μην αντέχει τους γύρω του και δεν μπορεί να απολαύσει το παρόν. Στον Β Τύπο η σκέψη κάνει ταξίδια στο αύριο και του προκαλεί φόβο. Δημιουργεί φαντάσματα με αποτέλεσμα να μην απολαμβάνει το παρόν. Ενώ στο Γ Τύπο κάνει ταξίδια μόνο στο παρελθόν ανιχνεύει και προσκολλάται έντονα σε μια τραυματική εμπειρία που του είχε προξενήσει πολύ πόνο και είχε αποθηκευτεί στη μνήμη σε ολογραφική μορφή. Ξαναζωντανεύει η εμπειρία αυτή, με αποτέλεσμα να βιώνει τον ίδιο ακριβώς πόνο όπως τον είχε βιώσει την πρώτη φορά και να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη. Είναι τόσο μεγάλη η επιμονή του που χάνει το παρόν.
Όταν λοιπόν η σκέψη μας, κλωθογυρίζει σε αδιέξοδες ατραπούς,
επιδρούμε αρνητικά στο DNA, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Αποδιοργανώνουμε
όλη την πληροφορία του DNA. 
Ο βασανισμός των σκέψεων εξασθενεί την ισχύ της μαγνητικής μεταφοράς των πληροφοριών προς το DNA των κυττάρων. Τις τραυματικές μνήμες λοιπόν δεν πρέπει να τις κρατάμε ούτε στην αποθήκη, ούτε να τις φέρνουμε στην επιφάνεια, ούτε να προσπαθούμε να τις διώξουμε, γιατί έτσι το μόνο που καταφέρνουμε, είναι να τις ξανα-βιώνουμε πιο έντονα, σαν να τις ζούμε τώρα.
Τι πρέπει να κάνουμε;
Πρώτα να αναγνωρίσουμε, με βάση το Μοντέλο Tri- Anthropo-Type Paschalidis τις αδυναμίες της σκέψης του Τύπου μας, που μας οδήγησαν στα συγκεκριμένα λάθη.
Στη συνέχεια, να τις εξαλείψουμε συνειδητά, για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια λάθη και θα οδηγηθούμε στην ευτυχία.
Πηγή: Βιβλίο: “Ο ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ – ΙΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ” Γιώργος Πασχαλίδης 

 

Share This