Η Γέννηση του Νέου Ανθρώπου


Κανένα μοντέλο σκέψης και συνακόλουθα δράσης δεν μπορεί αν είναι αναπτυξιακό αν δεν βασίζεται στην επίγνωση της θέσης του ανθρώπου μέσα στη Δημιουργία. Αυτή η επίγνωση πρέπει να είναι η αφετηρία κάθε σκέψης και κάθε δράσης μας.

Το φώς, η σμίλη του Πλάστη, όταν ενωθεί με το νερό το οποίο αποτελεί την αρχέγονη μήτρα της ζωής, υπό κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης, δημιουργεί όλες τις μορφές της ζωής καθώς και κάθε μορφή οργανικής και ανόργανης ύλης. Συμπαραστάτες και βοηθούς Του μας όρισε ο Θεός στο έργο της ζωής στη γαία και γι’ αυτό το λόγο μας εξόπλισε με νόηση.

Συμμαχήσαμε με την εντροπία και της επιτρέψαμε να εγκατασταθεί στη σκέψη μας, με αποτέλεσμα τα σώματά μας να αποδομούνται πρόωρα, γιατί κλείσαμε τις πύλες της επικοινωνίας με τον Δημιουργό, τον μοναδικό αγωγό της ζωτικής ενέργειας.

Ο εγκέφαλος των θηλαστικών είναι τριαδικός:
– ΥΠΟΦΥΣΗ: επουράνιο, θεϊκό τμήμα του εγκεφάλου, ο δέκτης της ενέργειας, ο φορέας της πληροφορίας μέσω της Πηγής της Ζωής.
– ΕΠΙΦΥΣΗ: ο διευθυντής του υλικού σώματος, ανατροφοδοτείται και λαμβάνει τις πληροφορίες από την υπόφυση και στη συνέχεια την εκπορεύει στο σώμα. Ο διανομέας της πληροφορίας.
– ΛΟΓΙΚΗ: ο παρεμβολέας μεταξύ υπόφυσης και επίφυσης που προσθέτει την πληροφορία της τοπικότητας (περιβάλλον), σκοπός της η σύζευξη των άλλων δύο τμημάτων.

Η λογική των ανθρώπων διαφέρει των άλλων θηλαστικών, είναι δύο ταχυτήτων. Διαθέτει επιπλέον ο άνθρωπος τη δεύτερη ταχύτητα, αυτή της δράσης.

Για να είμαστε σε θέση να ελέγχουμε κάθε στιγμή με τη λογική την εντροπία του οργανισμού μας, την “ορμονική διαταραχή” μας, πρέπει να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που σκεφτόμαστε, να αλλάξουμε την λογική μας (την κατεστημένη λογική). Να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας και τους οφειλέτες μας, να χάσουμε το τεφτέρι. Να προκαλέσουμε τον θάνατο του εμποράκου, του τσιφούτη της σκέψης μας που ασχολείται συνέχεια γράφοντας και σβήνοντας στο λιγδιασμένο του τεφτέρι.

Όταν είμαστε “εντός προδιαγραφών” τα ένστικτα λειτουργούν καλά, όπως σχεδιάστηκαν από τον Δημιουργό, αποτελούν τη Γνώση του Βάθους. Στην κατάσταση αυτή είμαστε όταν έχουμε χαμηλή διαταραχή η οποία λειτουργεί αντιστρόφως ανάλογα με τον βαθμό ελευθερίας της βούλησης μας. Όσο πιο μικρή είναι η διαταραχη μας τόσο μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας απολαμβάνουμε και τόσο πιο κοντά στον Θεό βρισκόμαστε, γιατί μόνο στην αγκαλιά Του μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι.

Συνεπώς, η υγιής ανάπτυξη του εμβρίου εξαρτάται αποκλειστικά από την ορμονική διαταραχή της μητέρας, η οποία όσο διατηρείται χαμηλά, εξασφαλίζει τη σωστή και πλήρη τροφοδοσία του εμβρύου με όλα τα απαραίτητα για την ανάπτυξη στοιχεία.
Και οι δύο γονείς είναι γεωργοί στο ίδιο χωράφι όταν σπείρουν το παιδί, γι’ αυτό και οι δύο υποψήφιοι γονείς πρέπει να προετοιμάσουν τους εαυτούς τους, να δουλέψουν τους ρόλους τους, όπως το χωράφι προετοιμάζεται προ της σποράς, προ της σύλληψης. Η μεταξύ των γονέων αγάπη και η αγάπη για το παιδί που θα έρθει προετοιμάζουν τη φωλιά του.

Ο νευροβιολογικός μηχανισμός της απόλαυσης έχει αποκλειστικό σκοπό ύπαρξης την υποστήριξη της αναπαραγωγής και της ανατροφής των νεογνών, ανταμείβοντας με απόλαυση την μητέρα. Το αίσθημα της απόλαυσης δεν περιορίζεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο όπου και παράγεται, αλλά αφορά και επηρεάζει όλο το σώμα, πρόκειται δηλαδή για καθολικό αίσθημα. Το αίσθημα της απόλαυσης είναι το αίσθημα της συμμετοχής στο Θεϊκό Σχέδιο Δημιουργίας και έχει δοθεί κατά Χάρη αποκλειστικά στο άνθρωπο, να μπορεί να το βιώνει ενσυνείδητα, συμμετέχοντας ενεργά στην Δημιουργία.

Στο αρχέτυπο της τριαδικότητας:
–  το Αρσενικό αντιπροσωπεύει τη Θέση,
– το Θηλυκό την Αντίθεση αι
– το Παιδί την Σύνθεση.
Η οικογένεια αποτελεί το Λίκνο της Ανάπτυξης του ανθρώπου, καθώς μέσα σ’ αύτη αναπτύσσονται τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς.

Για να απολαύσουμε την Συνδημιουργία, πρέπει να μάθουμε να γεννάμε ελεύθερα παιδιά, σε μια φωλιά αγάπης και για να γίνει αυτό οφείλουμε να ξαναγεννηθούμε εμείς πρώτοι υπό αυτές τις συνθήκες. Μάθετε το πως!